Roel's weblog

Bij deze wil ik mijzelf bedanken…

Ik ga al enkele jaren naar Pinkpop en moet van mezelf daar altijd wat kopen bij de FRS stand op het terrein… Sowieso, als ik een cd winkel zie, moet ik er even gaan kijken.

Zo kocht ik daar afgelopen jaar de nieuwe cd van Novastar, met als bonus een dvdtje, altijd leuk.

Eigenlijk vrij weinig met dat album gedaan, geripped, paar nummers geluisterd, meer niet… tot ik afgelopen week die dvd eens ging bekijken. Die live opname klinkt namelijk wel errug lekker!

Mijn favoriet: ‘When the light goes down on the broken hearted’. Daar zit gewoon zo’n lekkere live-sound in… heerlijk!

Dus bij deze wil ik mijzelf bedanken voor het kopen van die cd/dvd.

Het einde van het jaar komt er weer aan, steevast komen dan de Top-100′s, Top-1000′s en natuurlijk de Top-2000 er weer aan.

Het mooiste is, allemaal zeggen ze de beste muziek te hebben en toch zijn de lijsten anders.

Mijn persoonlijke voorkeur, de Top-2000 van Radio 2, ondanks de soms gruwelijke ouwelullenmuziek staan daar toch echt heerlijke platen in, met -helaas- Bohemian Rhapsody weer op 1. Wat is dat toch met die plaat, ik heb niks tegen Queen, alleen… Innuendo is beter. Maar tussen kerst en oud en nieuw weet ik wel welke zender ik luister.

Vorige week was de Top-1000 van Q-music op de radio, zo’n goede muziek heb ik die zender het hele jaar niet horen uitzenden. Als blijkt dat luisteraars die muziek kiezen, waarom wordt die dan niet wat meer op de radio gedraait ipv de standaard 10 dezelfde hitjes op een dag.

Hetzelfde zal waarschijnlijk opgaan voor de Top-1000 Allertijden van Veronica, vroeger nog de Top-100 Allertijden en uitgezonden op goede vrijdag (uit mijn hoofd). Veronica is best een aardige zender, alleen iets teveel herhaling van de muziek, niet zozeer dezelfde nummers, maar wel ieder uur exact dezelfde artiesten. Grote kans dat de afwisseling tijdens de Top-1000 stukken groter is.

De laatste is de lijst waar het voor mij begon, vroeger, op goede vrijdag, met je cassettebandjes bij de radio alles opnemen en keer op keer herhalen in je walkman. Tijdens vakanties, tijdens school, overal luisteren. Zo erg zelfs dat als ik sommige platen nu hoor ik er het commentaar bij ga denken die de DJ er destijds bij/doorheen gaf.

Een andere beste van, de cd’s. Geweldige oplossing, voor mijn disco moeten we soms wat muziek hebben en van veel artiesten kennen mensen alleen de beste singles… Dan haal je toch gewoon de ‘beste van’, ‘greatest hits’, ‘collected’ enz enz. cd’s. Zo ligt nu ‘Mamasé’ van K3 en ‘Solid Gold Hits’ van de Beastie Boys voor mijn neus. Stel dat ik alle K3 cd’s had moeten kopen… de schaamte!

Ik maak er tegenwoordig een gewoonte van iedere dag te laat naar bed te gaan om de volgende dag mezelf te beloven voortaan op tijd onder de wol te kruipen.

Tijdens deze late uurtjes zet ik altijd de tv nog even aan, 9 van de 10 keer op Discovery Channel, maar daarvoor kom ik eerst langs bij MTV. Hoe zeg je? Ik zet mijn tv altijd aan door op ’9′ te drukken, daarna ga ik verder qua zenders met de pijltjes op de afstandbediening, MTV zit op 12, Discovery op 14. Vandaar.

Ik kom hier regelmatig op zondagavond nog even MTV World Stage tegen, met daarin beelden van festivals, veel opgenomen op Malta, maar meen ook Rock am Ring te herkennen…

Wat is daar dan mis mee vraag je je af… nou… helemaal niks! Die programma’s stralen soms zo’n heerlijk festival gevoel uit, zo’n gevoel dat je er zelf bij wil zijn. En dát is het probleem!

Door die programma’s krijg ik zin in festivals. Zin in zomer, goed weer, zonnetje op m’n bol enzovoort… Gewoon een lekker gevoel.

Maar wat bazel ik nou, alsof ik jaarlijks tientallen festivals bezoek. Het enige festival waar ik echt ervaring mee heb is Pinkpop, ben daar nu 4 jaar op rij geweest, en alleen vorig jaar maar 1 dag (en helaas niet de dag dat Metallica er was… maar RATM was ook wel aardig). Daarnaast enkele uren over het Parkpop terrein gedwaald in Den Haag enkele jaren geleden en afgelopen jaar nog enkele uren bij Appelpop doorgebracht.

Ik heb altijd het gevoel dat ik een hoop mis in mijn leven, die zomerfestivals vallen daar ook onder, Pinkpop ken ik dan ondertussen, Lowlands staat nog altijd op mijn verlanglijst en zo nog wat dingetjes meer, gewoon lekker naar optredens van artiesten gaan… zomer, zon op je bol, dat mis ik soms. Waarom precies weet ik niet, gewoon het idee dingen te missen in m’n bijna 28 jaar durende leventje.

En om mezelf nog wat meer te pijnigen, vorige week kwam viel de nieuwe cd van Snow Patrol op de mat, een band waar ik weinig mee had, maar steeds meer begin te waarderen. Daar zat een dvd bij, met live beelden van Pinkpop, welke ik nu aan het kijken ben…