Ik maak er tegenwoordig een gewoonte van iedere dag te laat naar bed te gaan om de volgende dag mezelf te beloven voortaan op tijd onder de wol te kruipen.

Tijdens deze late uurtjes zet ik altijd de tv nog even aan, 9 van de 10 keer op Discovery Channel, maar daarvoor kom ik eerst langs bij MTV. Hoe zeg je? Ik zet mijn tv altijd aan door op ’9′ te drukken, daarna ga ik verder qua zenders met de pijltjes op de afstandbediening, MTV zit op 12, Discovery op 14. Vandaar.

Ik kom hier regelmatig op zondagavond nog even MTV World Stage tegen, met daarin beelden van festivals, veel opgenomen op Malta, maar meen ook Rock am Ring te herkennen…

Wat is daar dan mis mee vraag je je af… nou… helemaal niks! Die programma’s stralen soms zo’n heerlijk festival gevoel uit, zo’n gevoel dat je er zelf bij wil zijn. En dát is het probleem!

Door die programma’s krijg ik zin in festivals. Zin in zomer, goed weer, zonnetje op m’n bol enzovoort… Gewoon een lekker gevoel.

Maar wat bazel ik nou, alsof ik jaarlijks tientallen festivals bezoek. Het enige festival waar ik echt ervaring mee heb is Pinkpop, ben daar nu 4 jaar op rij geweest, en alleen vorig jaar maar 1 dag (en helaas niet de dag dat Metallica er was… maar RATM was ook wel aardig). Daarnaast enkele uren over het Parkpop terrein gedwaald in Den Haag enkele jaren geleden en afgelopen jaar nog enkele uren bij Appelpop doorgebracht.

Ik heb altijd het gevoel dat ik een hoop mis in mijn leven, die zomerfestivals vallen daar ook onder, Pinkpop ken ik dan ondertussen, Lowlands staat nog altijd op mijn verlanglijst en zo nog wat dingetjes meer, gewoon lekker naar optredens van artiesten gaan… zomer, zon op je bol, dat mis ik soms. Waarom precies weet ik niet, gewoon het idee dingen te missen in m’n bijna 28 jaar durende leventje.

En om mezelf nog wat meer te pijnigen, vorige week kwam viel de nieuwe cd van Snow Patrol op de mat, een band waar ik weinig mee had, maar steeds meer begin te waarderen. Daar zat een dvd bij, met live beelden van Pinkpop, welke ik nu aan het kijken ben…

Ja hoor, het is weer zover, het is vrijdagavond en mijn vriendin wil persé Popstars kijken op sbs.

Leuk dat ze dat wil, maar ik vind het echt niks. Talentenjacht van mensen die gekozen worden op commercialiteit, wat verkoopt het beste. Uiteindelijk gooien ze die groep samen en nemen ze een single op, wat een groepje 16 jarigen koopt… of download.

Net ook nog, een eerbetoon aan ‘de grote hit van vorig jaar van Red/Rad/Ret/R@/weetik-et…’, ik dacht dat ik best wat van muziek en artiesten wist, maar die bekende groep met hun wereldhit ken ik echt niet. Het liedje wel, simpele cover van Conga van Gloria Estefan. Met daarna een ‘eerbetoon’ aan Michael Jackson, kerel draait zich om in zijn graf, de meest slechte optredens op een rijtje, die arme Billie Jean.

De voorrondes hebben vaak nog wel iets, hoop mensen die zichzelf voor schut zetten en  ‘echte’ talenten. Alsof dat spontaan is, tuurlijk sturen ze de weirdo’s door naar de ‘bekende’ jury, dat soort spul moet op tv, daar kijken mensen voor. 30x Jan L#l uit een boerendorpje is niet spannend.

Helaas stopt het voorlopig ook niet, ik las gisteren dat er nog veel te mensen in dit soort geintjes geloven en de volgende vergeten artiest willen worden.

Af en toe kan het ook de andere kant op gaan, Amazon.com(en andere cd shops ook wel) is heeeeel erg blij met Susan Boyle, wel leuk dat ook niet popmeuk goed kan verkopen.

A state of trance, Armin van Buurens radiouurtje… ik ken het van de eerste jaren breedband-internet.

Ik kende de term alleen van de berichten op de IRC kanalen waar ik zat, fora waar ik kwam en zag de bestanden staan op de ftp servers op de lan-parties waar ik kwam.
Heb er destijds weinig naar omgekeken, keer iets geluisterd (net als tunnel-trance…), maar ben de afgelopen tijd wel meer geïnteresseerd geraakt in de wat oudere trancemuziek.

Heb hier al even de cdtjes van Tiesto en Corsten liggen, live @ Innercity ’99. Ik ben er niet geweest, sterker nog, ik ben nog nooit op zo’n soort feest geweest. Maar de cd’s zetten wel lekker sfeertje neer. En ik had ze regelmatig opstaan tijdens m’n late uurtje counter-strike. Het waren ook de enige ‘DJ-namen’ die ik kende.

Misschien dat het daar vandaan komt, ‘vroeger’, toen alles beter was, hele avonden gamen.
Ik vind het in ieder geval heerlijke muziek om naar te luisteren!

Een tijdje geleden kwam ik de cd ‘A State of Trance Classics vol. 4′ tegen, gelijk gekocht, gewoon om te kijken hoe dat klonk. Heerlijk om te luisteren, terwijl ze eigenlijk meer om te mixen zijn. Heb ook gelijk de eerste 3 delen besteld.

En nu zit ik hier weer achter mijn pc, buiten is het koud en donker en ik zit naar m’n trance muziekje te luisteren. Half slapend en zonder Counter-strike, maar het klinkt gewoon nog steeds lekker! Ik weet nu ook waar de naam vandaan komt…